ถนนสายนี้ ทำให้โลกรอบตัวคุณสวยขึ้น

Jan 14

ถนนสายนี้ ทำให้โลกรอบตัวคุณสวยขึ้น

อ่านหัวข้อแล้ว คุณอาจจะคิดว่าถนนที่ผมพูดถึงเป็นถนนในตรอกไดแอกอน หรือในโลกเวทมนต์ของนิยายพ่อมดแฮรี่ ใครเดินผ่านเข้าไปจะทำให้โลกดูงดงามมากยิ่งขึ้นหรืออย่างไร? ไม่ใกล้เคียงเลยสักนิดครับ.. ถนนที่ผมหมายความถึงนี้ คือถนนแห่งการถ่ายภาพ เส้นทางของเหล่าศิลปินดิจิตอลที่นิยมมองผ่านเลนส์ วาดภาพด้วยแสง มีกระดาษเป็น CCD (หรือจะเป็น CMOS ก็ตามใจคุณ ฮา ฮา)

ทฤษฏีนี้ อาจจะมีมานานแล้ว ในกลุ่มผู้นิยมศิลป์ วาดรูป กวี นักปราชณ์ที่ชื่นชมความงามรอบๆ ตัว หรือนักเล่นกล้องฟิล์ม นักท่องเที่ยว แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นกันทุกคน ถือเป็นกลุ่มศิลปินที่มีอยู่ไม่มากนัก (ถ้าเทียบกับวันนี้)

อย่างไรก็ตามแต่ อยู่มาวันหนึ่งทฤษฎีนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวผม ไม่นานมานี้เอง มันเริ่มขึ้นอย่างไม่มีปี่ ไม่มีขลุ่ย เกิดขึ้นหลังจากผมถลำลึกเข้ามาบนถนนเส้นนี้ ... "ถนนแห่งการถ่ายภาพ" อยู่ดีๆ ใบไม้ใบเดียวก็ทำให้ผมเกิดความสนใจขึ้นมา ทั้งที่ก่อนหน้าไม่เคยแม้แต่จะฉุกคิดว่ามีใบไม้ใบหนึ่งอยู่ ณ ที่แห่งนั้น.. อยู่ดีๆ ท้องฟ้าซึ่งมีสีฟ้าแจ่มใสเหมือนทุกวันกลับดูงามสง่า เมฆสีขาวลอยล่องตัดกับสีฟ้าครามสดใสกลับสร้างความประทับใจให้กับผม จนต้องเสียเวลาในการเก็บบันทึกภาพสวยๆ นั้นไว้หลายนาที จนเป็นวันๆ ได้อย่างไม่มีเบื่อ

แมลงปอ ผีเสื้อที่เคยเห็นมากมายในอดีตที่บ้านนอก ผมไม่เคยเห็นคุณค่าของมัน รูปร่างหน้าตาก็เหมือนๆ กันหมด แต่ทำไมอยู่ดีๆ ผมจึงสามารถนอนเกลือกฝุ่นอยู่ได้เป็นวันๆ เพื่อจะขยับเข้าไปใกล้ผีเสื้อบนโขดหินตอนไปเที่ยวแก่งกระจาน พยายามกลั้นใจ อดทนเพื่อที่จะเก็บภาพผีเสื้อเหล่านั้นให้ชัดเจนที่สุด พร้อมกันนั้นก็เหลือบไปเห็นแมลงปอสีแดงสดเกาะอยู่บนขอนไม้ มีแสงริมไลท์สวยๆ ที่ขอบปีก.. มันมหัศจรรย์จริงๆ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนมีให้เห็นมากกว่าวันนี้หลายเท่า แต่ทำไมมันถึงได้สวยงามขึ้น

วิถีชีวิตชาวบ้าน เทศกาลไทยที่คงไว้ซึ่งศิลปวัฒนธรรม ก่อนนี้ที่เคยร่วมกิจกรรมก็สนุกดี แต่เมื่อหลงเข้ามาในถนนสายนี้ กลับทำให้รายละเอียดเล็กน้อยดูเด่นชัดขึ้น หัวโขนช่างมีลวดลายวิจิตรงดงาม ลายไทยช่างอ่อนช้อยนุ่มนวน โบราณสถานไทยหลายแห่งเหมือนมีชีวิตชีวาขึ้นมา และทำให้ผู้เขียนรู้สึกทึ่งในฝีมือคนยุคก่อน ทั้งๆ ที่เป็นสถานที่เดียวกันซึ่งเคยผ่านมาหลายครั้งแล้ว แต่การมาครั้งนี้กลับดูงดงามขึ้นอย่างประหลาด ผมกลับสนใจรายละเอียดเล็กน้อยที่เคยมองข้ามไป

คุณผู้อ่านอย่าเพิ่งคิดว่าผมเพี้ยนไปแล้ว ทำไมจึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาน่ะหรือ? เนื่องจากผมพบว่าตัวเองมีความสุขขึ้นอย่างประหลาด ถนนสายนี้ทำให้ผมรักโลกนี้ขึ้นเป็นกอง ผมรักภูเขา รักต้นไม้ รักธรรมชาติ ทุกสิ่งดูเป็นจริงมากยิ่งขึ้น แค่พระอาทิตย์ลับเหลี่ยมเขาก็ทำให้ผมยืนซึ้งได้จนนาทีสุดท้าย นับตั้งแต่ผมเข้ามาในถนนสายนี้ ผมรู้จักมองหาความงดงามในทุกๆ สิ่งรอบๆ ตัว แม้แต่บ้านหลังเก่าๆ ถนนสายเก่า ตุ๊กตาเก่าๆ ผมก็สามารถมองให้มันสวยขึ้นมาได้... ทุกสิ่งทุกอย่างมีความงดงามในตัวมันเอง ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะค้นพบมันหรือเปล่า

ขอให้สนุกกับโลกที่สวยงามขึ้นครับ

วาทิต ชูสิน
Editor of PIXVIEW.NET
อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน